Οι γονείς μου γεννήθηκαν στην καλή ζωή.
Αριστοκράτες, γαλαζοαίματοι, οι αγαπημένοι των κοινωνικών εκδηλώσεων.
- Θέλετε αγόρι ή κορίτσι; - Θα είμαστε ευχαριστημένοι και με τα δύο.
Παίζοντας τους οικοδεσπότες στους βασιλιάδες, τις βασίλισσες και σε άλλες δυνάμεις,
χρησιμοποιήθηκαν για να κοσμήσουν τις κοινωνικές στήλες.
- Θα κάνω εμετό! - Έτσι χαιρέτισαν την προσοχή...
αυτού που υποτίθεται οτι θα ήταν η ευτυχέστερη μέρα της ζωής τους.
Ο τοπικός θρύλος έλεγε οτι είχε πέσει μια κατάρα στην οικογένεια Γουίλχερν
Όταν ο προ, προ, προ πάππους μου, Ράλφ...
είχε ένα φλέρτ με μια υπηρέτρια... την Κλάρα.
Όταν είπε στην οικογένεια του για τα σχέδια του να παντρευτεί την Κλάρα
Συνειδητοποίησε πόσο ηλίθια φέρθηκε.
Η Κλάρα ήταν απλά μια υπηρέτρια...
Ο κύριος Ράλφ παντρεύτηκε κάποια που του ταίριαζε περισσότερο.
Και η Κλάρα... έπεσε απο ένα βράχο.
Εκείνη τη νύχτα η μητέρα της Κάρλα...
η μάγισσα της πόλης, εμφανίστηκε στους Γουίλχερν έτοιμη για εκδίκηση.
Ήθελε αυτοί οι γαλαζοαίματοι
να νοιώσουν τον πόνο της απόρριψης που ένοιωσε η κόρη τους,
και διέταξε οτι η επόμενη κόρη των Γουίλχερν
θα γεννιόταν με μούρη γουρουνιού.
Και μόνο όταν ένας απο σας πάρει αυτή την κόρη
"μέχρι να τους χωρίσει ο θάνατος" θα λυθεί η κατάρα.
Με τον φόβο της κατάρας πάνω από τα κεφάλια τους,
οι επόμενες πέντε νύφες των Γουίλχερν ζούσαν μέσα το φόβο,
μήπως είναι οι πρώτες που θα γεννήσουν κόρη.
Αλλά η τύχη ήταν με το μέρος τους, γέννησαν όλες γιούς...
που έκαναν και αυτοί με τη σειρά τους γιούς... και αυτοί με τη σειρά τους γιούς
Τελικά, γεννημένη απο την Έλλα και τον Λέοναρντ Χιού Γουίλχερν... μια κόρη.
Φυσικά, αυτό που δεν ήξεραν τότε ήταν οτι η Έλλα
δεν γέννησε μία Γουίλχερν.
Γέννησε μία... Τζόουνς.
Που σημαίνει οτι το πρώτο κορίτσι των Γουίλχερν που γεννήθηκε...
... ήμουν εγώ.
Πηνελόπη.
Γλυκιά μου Πηνελόπη
Όπως εσύ, ένιωθα σαν να είμαι σε φυλακή τον περισσότερο καιρό.
Αλήθεια; ...Γιατί;
- Για την ομορφιά και το καλό σου όνομα; - Ναι, ακριβώς.
Κανείς δεν μπορεί να το προσπεράσει αυτό.
Κανείς. Και η Πηνελόπη.
κατάρα ή όχι, αν είμαι παραπάνω απο το όνομα και το πρόσωπό μου...
τότε, σίγουρα είσαι παραπάνω απο τα δικά σου;
- Το ήξερα. Είναι ο μοναδικός. - Πρέπει να είναι.
Άσε με να μπώ.
Πηνελόπη, άσε με να μπώ.
Όχι!
- Γεια. - Τι;
Βοήθησέ με! Βοήθησέ με!
Είναι γουρούνι!
Είναι ένα δολοφονικό γουρούνι!
Βοήθεια! Κάποιος ας με βοηθήσει!
Γιατί, Πηνελόπη; Γιατί;
Δεν είμαι εγώ αυτή που έφυγε, μητέρα.
Φυσικά φεύγουν αγάπη μου όταν πηδάς πάνω τους μ'αυτόν τον τρόπο.
Νομίζεις οτι έδειξα στον πατέρα σου το σημάδι μου στο τρίτο ραντεβού; Όχι, αγάπη μου.
Είχα την υπομονή να περιμένω μετά τον γάμο.
Δεν του έδειξα το σημάδι μου, μητέρα. Του έδειξα το πρόσωπό μου.
Μαμά.
Ώ, γλυκιά μου.
Του άρεσες πραγματικά.
- Όχι, μαμά. Δεν του άρεσα. - Όχι!
Δεν του άρεσε η μύτη σου, αυτό δεν του άρεσε. Δεν είσαι η μύτη σου.
- Αλλά, είναι... είναι η μύτη μου. - Όχι!
Όχι! Είναι του προ, προ, προ πάππου σου η μύτη.
Απο τη μεριά του πατέρα σου. Αυτός το έκανε αυτό σε σένα... σε μας.
Αλλά δεν είσαι η μύτη σου. Δεν είσαι εσύ.
Είσαι, είσαι, είσαι... κάποια άλλη που περιμένει να βγεί έξω.
Μου θύμιζαν όλα αυτά τα χρόνια
οτι δεν ήμουν το μοναδικό θύμα της κατάρας.
Κανείς δεν υπέφερε περισσότερο απο την μητέρα μου.
- Αυτά συμβαίνουν συνέχεια. - Σε ποιόν;
Ξέρεις οτι μερικά παιδιά γεννιούνται με βράγχια;
Με βράγχια, γλυκιά μου, όπως τα ψάρια.
- Μπορείς να την κόψεις; - Παράξενο πράγμα.
Η καρωτιδική αρτηρία φαίνεται να περνάει ακριβώς μέσα απο τη μύτη.
Ή "τη μουσούδα" όπως θα λέγαμε γι'αυτή την περίσταση.
Καθιστώντας οποιαδήποτε προσπάθεια για αφαίρεση ανέφικτη.
- Αλλά... - Λυπάμαι.
Η μουσούδα θα παραμείνει.
- Δεν είναι αλήθεια! - Η μητέρα μου είχε καλό σκοπό.
Πάντα είχε καλό σκοπό.
Και πάντα έκανε το καλύτερο για να με προστατέψει.
- Πρώτα, απο τους δημοσιογράφους. - Τι είσαι;
Ώ, το μάτι μου!
Αλλά με την δημόσια απαίτηση να δουν το πρόσωπο
που δημιούργησε τόσα προβλήματα
Η μητέρα μου έκανε ό,τι θα έκανε κάθε μητέρα.
Προσποιήθηκε το θάνατό μου.
Η γη στη γη, οι στάχτες στις στάχτες, η σκόνη στη σκόνη.
Έβαλε και με αποτέφρωσαν.
Το πλήθος έμεινε να θρηνεί το τραγικό μου τέλος
και εγώ έμεινα κρυμμένη σε ασφαλές μέρος.
Τώρα το μόνο που την απασχολεί είναι να με προστατέψει απο τον πατέρα μου.
Που είχε πρόβλημα να εξοικιωθεί με το καινούριο πρωινό μενού.
Γιατί δεν μπορώ να έχω μπέϊκον;
Γιατί σου αρέσει το πλιγούρι. Δεν λατρεύει ο μπαμπάς το πλιγούρι; Ναι.
Όχι, λατρεύω το μπέϊκον.
Και απο την αναισθησία του νέου μπάτλερ, Τζέικ.
- Και το μικρό γουρουνάκι είχε ρόστ μπίφ... - Τζέικ!
Τζέικ! Ω, Τζέικ. Σταμάτα. 'Ω, το καημένο το μωρό.
Κατά καιρούς έπρεπε να με προστατεύει και απο τον ίδιο μου τον εαυτό.
Έτσι έπαιζα στο δωμάτιό μου...
- Ναι. - Εκεί έφτιαχνα και τους καινούριους μου φίλους.
Και έμαθα να διασκεδάζω τον εαυτό μου.
Ενόσω η μητέρα μου ξόδευε όλο της το χρόνο
για να με προετοιμάσει να γίνω μια καλή νύφη.
- Τι ώρα είναι; - Τι ώρα είναι;
Τότε στα δέκατα όγδοα γεννέθλιά μου προσέλαβε την Γουάντα
που το γραφείο συνοικεσίων της είχε τους καλύτερους γαλαζοαίματους.
Για να λυθεί η κατάρα ήλπιζε να βρούμε έναν.
Έναν απο τον κύκλο μας.
Να με δεχτεί όπως είμαι, μέχρι να μας χωρίσει ο θάνατος.
Γεια.
Κατά την αναχώρησή τους, τους καλούσαμε πάλι πίσω στο σπίτι.
Οπου φιμώνονταν για να κρατήσουν τη μυστικότητα.
Υποθέτω έμοιζα χειρότερα από ότι πίστευα.
Και ήταν θέμα χρόνου...
πριν καταλάβει η μητέρα μου οτι χρειαζόταν να γίνουν ορισμένες ρυθμίσεις.
Αλεξίσφαιρο τζάμι... και αθλητικά για τον Τζέικ.
Βλέπεις σήμερα...
- Είναι γουρούνι! - Ήταν σαν κάθε άλλη φορά.
- Εκτός... - Δεν μπορούσα να τον κρατήσω.
Ά! Το ήξερα.
Πάντα έλεγα οτι έπρεπε να τους βάλουμε να υπογράψουν πριν την δούνε. Όχι μετά.
- Μουσούδα; - Ναι.
Και σκυλόδοντα.
Ξέρω τί σκέφτεσαι.
Οι Γουίλχερνς, καλή οικογένεια, σωστά; Αυτό σκέφτηκα.
Και όταν η Πηνελόπη ανέφερε την κατάρα νόμιζα οτι ήταν απλά τρόπος του λέγειν.
Δεν είναι τρόπος του λέγειν.
Αν δεν είχα φύγει απο κει όταν το έκανα αυτό...
αυτό το τέρας θα με είχε φάει ζωντανό.
- Βάλτον στα κρατητήρια για τη νύχτα. - Εμένα; Όχι, δεν καταλαβαίνεις.
Ήρθα για να καταγγείλω αυτήν.
Έι, αυτός δεν ήταν ένας Βάντερμαν;
Ναι, Έντουαρντ. Ο τύπος είναι τρελός.
Κανείς;
Θα τηλεφωνήσει κάποιος στην μητέρα μου;
Ξύπνα!
Πάνω, πάνω, πάνω, πάνω.
Μετακομίζουμε.
Φράνκλιν.
- Μαμά; - Πάνω, πάνω, πάνω, πάνω.
Τι; Μετακομίζουμε;
Πού είναι ο Λάρυ Μπόνσα;
Ασφάλεια.
Καημένε Έντουαρντ. Δεν είχα ιδέα.
Όχι, όχι αυτό.
Παραισθήσεις ενός φρικιαστικού κοριτσιού με φάτσα γουρουνιού.
Ξέρεις για ποιάν μιλάνε;
Δεν ξέρω. Θα μπορούσαν να είναι αρκετές γυναίκες σ'αυτήν την πόλη.
Είμαι επόμενος στη γραμμή για πρόεδρος του συμβουλίου.
Έχεις ιδέα τί θα μπορούσε να μου κάνει μια τέτοια ιστορία;
Τί θα μου κάνει ο πατέρας μου;
Αυτό δεν είναι δικό μου πρόβλημα.
Εντάξει, δεν είμαι κανένας μανιακός... είμαι;
Όχι. Άρα είτε θα ανακαλέσεις
ή μα το Θεό θα σε διαλύσω.
Θα είναι όπως πριν είκοσι πέντε χρόνια.
Δημοσιογράφοι θα εμφανίζονται απο παντού. Η Πηνελόπη θα εκτεθεί.
Και τότε... τί πιθανότητες θα έχουμε;
- Μπορούμε να μετακομίσουμε στην παραλία. - Η παραλία είναι ωραία.
- Ή στην Γαλλία. - Θα εξασκήσεις και τα Γαλλικά σου.
Θα εξασκήσω και τα Γαλλικά μου.
Ευχαριστώ.
Καλημέρα. Είμαι η Πηνελόπη.
Άστο καλύτερα. Ήμουν υπερβολική.
Γουάντα. Γουάντα!
Απαιτώ να ανακαλέσεις.
Μου κατέστρεψες τη ζωή!
Σου λέω οτι ήταν γουρούνι. Ένα γουρούνι!
Σου λέω οτι είχε γουρουνίσια μουσούδα και δεν είμαι τρελός.
Γιατί κανείς δεν με πιστεύει;
Περίμενε, περίμενε εκεί, Βίκτορ.
Πιστεύω οτι αυτός ο άντρας είναι μαζί μου.
Είμαι;
Τζέσικα, αυτή δεν είναι η σωστή.
- Δεν με νοιάζει. - Πρώτα είναι ο Μπώ...
- Τέλεια. - Ο Τζάκ...
- Ωραία. - Ο αντεροβγάλτης;
Σούπερ, ποιός άλλος;
Ξέρεις τί; Γιατί δεν λέω απλά, ''Ορίστε δώδεκα άντρες. Εμπιστευτείτε με.'';
Έξοχα. Ας μιλήσουμε για την προίκα. Νομίζω οτι πρέπει να την διπλασιάσουμε.
Αν δεν με ανέχονται τώρα τί σε κάνει να πιστεύεις οτι θα το κάνουν για τα διπλάσια;
- Με αυτή τη συμπεριφορά... - Αυτή είναι η συμπεριφορά μου μητέρα.
Τι πιστεύεις για αυτόν;
Αυτός έχει πολλές προοπτικές.
Ξέρω οτι θα την προσέχει. Πώς σου φαίνεται αυτός;
Ώ γλυκιά μου.
Ξέρω, ξέρω.
Δεν είναι το πρόσωπό μου. Είναι το πρόσωπο του προ, προ, πάππου μου.
Και δεν είναι εγώ, εγώ δεν είμαι αυτός και δεν είμαι ο εαυτός μου.
Και μην το ξεχνάς.
Έδωσα το δεξί μου μάτι γι'αυτή την ιστορία.
Και εγώ τραυματίστηκα. Αυτή η φοβερή γυναίκα ακόμα μου προκαλεί εφιάλτες.
Νόμιζα οτι δεν την είδες ποτέ.
Όχι η Πηνελόπη. Η μητέρα της. Έριξα μόνο μια ματιά στο μωρό.
Νόμιζα οτι τα είχα χάσει.
Δόξα το Θεό, κάποιος τουλάχιστον με πιστεύει.
Δυστυχώς, το να σε πιστεύω δεν πρόκειται να κάνει σε κανένα μας καλό.
Θα χρειαστούμε αποδείξεις για να καθαρίσουμε τα ονόματά μας.
Πιστεύεις οτι μπορείς να ξαναπάς εκεί;
Δεν... δεν ξέρω.
Εννοώ, αν...
- Όχι. - Είσαι σίγουρος;
- Χρειάζομαι μόνο μια φωτογραφία. - Δεν ξαναπηγαίνω εκεί.
Εντάξει.
Θα βρούμε κάποιον που θα πάει.
Θα τους παγιδέψουμε με το γραφείο συνοικεσίων που σε έστειλε.
Όχι, βλέπουν μόνο αριστοκράτες και γαλαζοαίματους. Είναι μέρος της κατάρας.
Δεν θα βρούμε κανέναν αριστοκράτη να μας βοηθήσει.
- Δεν χρειάζονται τα χρήματα. - Κάποιοι γαλαζοαίματοι τα χρειάζονται.
Έλεγχος.
Στοίχημα.
- Διαβάστε το και κλάψτε, αποτυχημένοι. - Σκατά!
Παίζει κανένας Μάξουελ Κάμπιον εδώ απόψε;
Είναι αυτός εκεί. Τραπέζι νούμερο πέντε.
Έι, φίλε, περίμενε.
- Σε ξέρω; - Όχι, αλλά εγώ σε ξέρω.
Έκανα μια μικρή έρευνα. Και φαίνεται οτι σε μερικά χρόνια,
κατάφερες να χάσεις την περιουσία που κόπιασε να φτιάξει η οικογένειά σου γενιές και γενιές.
Άκουσέ με.
- Θα το κάνω να αξίζει τον χρόνο σου. - Βρήκες τον λάθος άνθρωπο.
Πέντε χιλιάδες δολάρια αξίζουν το χρόνο σου;
Αυτός ο τύπος σπαταλάει το χρόνο μου.
- Είναι εδώ. - Κοίτα, φίλε, συγγνώμη που άργησα.
- Εντάξει. Βγάλε το σακάκι σου. - Τι;
Θα χρειαστούμε την υπογραφή σου στην τελευταία σελίδα. Κάτι τυπικό.
Δεν θα μιλήσεις πουθενά, δεν θα μιλήσουμε και μείς.
Πόσο άσχημο είναι αυτό το κορίτσι;
Πιστεύω οτι η κοπέλα περιμένει.
Εντάξει, η κάμερα είναι στο πέτο. Τα εξαρτήματα είναι στο μανίκι. Φόρεσέ το.
Για να πάρεις φωτογραφία πρέπει να σηκώσεις κάποιο χέρι.
Όχι τώρα.
- Εντάξει. Κοίτα, λυπάμαι, φίλε. - Το ξέρω ότι λυπάσαι.
- Έπρεπε να τζογάρεις όλη νύχτα; - Ναι, είχα ακόμα μάρκες.
- Είμαι καλός; - Ναι. Πάμε.
- Εγώ... - Μην ανησυχείς θα το πάρω εγώ.
Και ποιός είσαι εσύ;
Είμαι ο Μαξ Κάμπιον και με έστειλε το γραφείο.
Σωστά. Κάμπιον.
Εντάξει γλυκία μου, κάναμε ό,τι είπες. Είναι όλοι στην πτέρυγα.
Αλλά γιατί δεν θέλεις να μιλήσεις σε κάθε έναν ξεχωριστά, δεν το καταλαβαίνω.
Είναι πιο εύκολο να ξεχωρίσεις τους ανεπιθύμητους.
Ναι.
Γεια, είμαι η Πηνελόπη. Και εσύ είσαι;
...αργοπορημένος για το τσάι;
Έφυγαν, τρέχουν... Την είδαν όλοι.
- Πού είναι ο Μάξ; - Δεν τον βλέπω. Δεν είναι εδώ.
Δεν υπάρχει Μαξ.
- Πώς μπόρεσες; - Απλά επιτάχυνα τα πράγματα.
- Και τώρα δηλαδή θα κάνεις το γουρούνι; - Όχι, το κάνανε άλλοι για μένα.
- Σταμάτα. - Αυτά ήταν τα τελευταία.
Πού είναι η πιστωτική σου; Πηγαίνω στο μαγαζί.
Όχι, όχι, όχι, μη... έι!
Αν θέλεις κι άλλα θα στείλω τον Τζέικ.
- Είμαι αρκετά μεγάλη να το κάνω μόνη μου. - Πάρε μου μερικές σοκολάτες.
- Πηνελόπη, μόνο ένας άντρας. - Και θα φύγει και αυτός.
Όλοι φεύγουν. Γιατί δεν το αποδέχεσαι;
Για επτά χρόνια τους βλέπω να φεύγουν.
Ξέρεις πώς με κάνει να νιώθω αυτό;
- Ξέρεις; - Λυπάμαι, δεν μπορούμε να τα παρατήσουμε.
Ναι μπορούμε γιατί... όσο κι αν θέλω να πιστέψω
οτι υπάρχει ένας άντρας που δεν θα φύγει
ένας άντρας που...
Γλυκός άγγελος αγάπης όλων των πραγμάτων φιλεύσπλαχνος.
Είδε;
Πρέπει να είδε. Ήταν εκεί.
- Ποιός είναι; - Ποιός νιάζεται; Πήγαινε!
- Ναι, πήγαινε. - Όχι, δεν μπορώ...
Πήγαινε!
Να πάρει.
Είσαι ακόμα εκεί;
- Είδες; - Είδα;
- Δεν είδες; - Δεν είδα;
- Το έκανες; - Τι έκανα;
- Μην τα βάζεις μαζί μου. - Τι; Τα βάζω μαζί σου;
- Γιατί είσαι ακόμα εδώ; - Κοίτα, λυπάμαι. Μπορώ να φύγω;
Όχι.
Είσαι φαν του Τζόρτζ Ροκχαμ;
- Ποιανού; - Το βιβλίο που έχεις στο σακάκι σου.
Εντάξει. Το έπιασες αυτό έ;
Λοιπόν... ναι. Ναι, είναι πολύ καλό βιβλίο.
- Το έχεις διαβάσει τότε; - Ναι.
Παράξενο νόμιζα οτι ήταν το μόνο αντίτυπο που είχε σωθεί.
Ξέρεις τι;
Ήθελα να το διαβάσω αλλά η βιβλιοθήκη δεν το είχε ποτέ.
Και...
Είδα οτι ήταν η πρώτη έκδοση και υπέθεσα οτι θα αξίζει κάτι.
Άρα πήγες να το κλέψεις.
Λοιπόν...Ναι.
- Πήγα να το κλέψω. - Οπότε έισαι φαν των χρημάτων;
Είμαι μεγάλος φαν των χρημάτων. Αν και δεν έχουν σημασία για μένα.
Μπορεί εσύ και τα χρήματα να μην είστε πλασμένοι ο ένας για τον άλλο.
Δεν θα το πήγαινα τόσο μακριά. Είμαι άτυχος.
Υπάρχουν 326 πρώτες εκδόσεις σ'αυτό το δωμάτιο.
Απο αυτές, 300 αξίζουν παραπάνω απο 50,000.
Μια ντουζίνα αξίζουν πάνω απο 25,000.
Και φοβάμαι οτι μόνο ένα αξίζει πάνω απο εκατό.
- Μόνο ένα, έ; - Μια μικρή νουβέλα,
γραμμένη απο έναν άγνωστο που δεν έχει καμία αξία.
- Μη μου πεις. Κάτω απο εκατό; - Πολύ το φοβάμαι.
- Φοβάμαι οτι είναι ώρα για... - Αλλά είναι το αγαπημένο σου ακριβώς το ίδιο;
- Τι; - Είπα, ''το αγαπημένο σου ακριβώς το ίδιο''.
Σε άκουσα.
Τελευταίο ράφι, τρίτο απο αριστερά, ''Μόμπι Ντίκ''. Είναι πρώτη έκδοση.
Αλλά περίμενε μέχρι να φύγω, γιατί θα σε δούν.
Να με δούν;
Τι;
Παρακαλώ;
Σε τσάκωσα!
Όχι;
Πηνελόπη;
- Θα ξαναέρθεις αύριο; - Το ήξερα. Το ήξερα οτι ήσουν εκεί.
Ναι.
- Θα ξαναέρθει. - Ναι.
- Γεια. - Λοιπόν;
- Δεν την πήρα. - Πώς δεν την πήρες;
- Οι μισοί άντρες σ'αυτή την πόλη... - Ηρέμησε. Θα ξαναπάω και αύριο.
Ώ! Η πόρτα.
- Το καλό που σου θέλω. - Τα λέμε αύριο.
Γλυκιά μου; Τι συμβαίνει;
Νόμιζα οτι το ήξερε αλλά το λέει ακριβώς εδώ.
Απο τα 2,000 που δεν είναι τα αγαπημένα σου,
διάλεξε αυτό που είναι.
Παίζεις;
- Μακάρι να σταματούσες να το κάνεις αυτό. - Παίζεις;
Το βάτραχο; Όχι, όχι, αν και σκόπευα να το διαλέξω.
Αλλά παίζεις κάτι.
- Τι σε κάνει να το λες αυτό; - Τί παίζεις;
Μάντεψε.
- Είναι απαραίτητο αυτό; - Βρίσκει το όργανό του.
Δεν είναι κάτι που πρέπει να κάνει κάποιος για τον εαυτό του;
Και ένα και δύο και ένα.
Εντάξει, δεν είναι το μπάσο.
- Όχι τα ντραμς, δεν είναι τα ντραμς... - Τι;
Ήταν απαίσιο!
Το παίζεις αυτό;
Αρκετά, σταμάτα. Σταμάτα!
Ευχαριστώ παιδιά, για όλα.
Περίμενε, περίμενε δεν τελείωσα.
Αρκετά με μένα.
Τι παίζεις;
Θέλεις να γίνεις βοτανο... τι;
Βοτανολόγος. Ξέρεις; Αυτός που δουλεύει με τα φυτά.
- Σωστά. - Γιατί σου φαίνεται αστείο;
Όχι, τα φυτά είναι μια χαρά. Απλά σε φανταζόμουνα... σαν μπάτσο.
Ξέρεις σαν να κάνεις εσυ τις ανακρίσεις.
Σκάσε, είναι η σειρά σου.
Εντάξει.
- Δεν θέλεις να το κάνεις αυτό. - Γιατί όχι;
- Γιατί θα τη σκοτώσω. - Και αν σου ζητήσω να μην το κάνεις;
Πάλι θα τη σκοτώσω. Θα πρέπει να με ικετέψεις να μην το κάνω.
Μπύρα. Ποτέ δεν ήπιες μπύρα;
- Έχω πιει μπύρα. - Απο κάνουλα;
- Όχι απο κάνουλα. - Τότε δεν έχεις πιεί ποτέ μπύρα.
- Ο ιππότης σου δεν μπορεί να το κάνει αυτό. - Ο ιππότης μου;
- Το άλογο. - Εντάξει.
Τι λες να πάμε
στην πάμπ στο Κλοβερντίλι, τώρα αμέσως;
- Στην πάμπ στο Κλοβερντίλι; - Η καλύτερη μπύρα και τα καλύτερα μπλούζ.
...η καλύτερη στη πόλη. - Ευχαριστώ, ίσως αργότερα.
Πηνελόπη, έλα.
Γεια.
Πρέπει να βγείς απο δω κάποια στιγμή.
Σωστά;
Τι περιμένεις;
Ξέρεις, η αλήθεια είναι... οτι δεν χάνεις και πολλά.
Αλήθεια; Η πάμπ στο Κλοβερντίλι ακούγεται διασκεδαστική.
Ναι, αλλά... εκτός απο αυτό.
Και τα παζάρια; Άκουσα οτι πουλάνε καλά πράγματα στους δρόμους.
Και οι έμποροι είναι πολύ εντάξει, ξέρεις.
- Και το πάρκο; - Το πάρκο είναι τέλειο.
Περνούσα όλα τα σαββατοκύριακα εκεί.
Καθόμουν σ'ενα παγκάκι και έγραφα χαζοτράγουδα...
- Ο κόσμος κοιτάζει. - Δεν το κάνεις πιά;
- Όχι. - Τι κάνεις τώρα;
Σε κερδίζω στο σκάκι.
- Σε προειδοποίησα οτι θα τη σκοτώσω. - Υπέροχα.
Μόλις οι άντρες μου δούνε τί έκανες...
το παιχνίδι σου θα τελειώσει, η βασίλισσά σου θα είναι νεκρή.
Ο βασιλιάς μου είναι ακόμα ενεργός, το ξέρεις;
Μόλις πεθάνει η βασίλισσα, ο βασιλιάς είναι άχρηστος.
- Τι είναι αυτό; - Δεν ξέρω.
Μπορεί να είναι πολύ δυστυχισμένος για να πολεμήσει. Την αγαπούσε πολύ, το ξέρεις;
Ναι, το βλέπω αυτό.
- Η βασίλισσά μου στη δικιά σου, ματ. - Μου την έφερες.
Φίλε, τι κάνει αυτός;
Σπαταλάει το φίλμ μου.
Το κάνει εσκεμμένα. Πάει για την προίκα.
Μακάρι να έβρισκα μια κοπέλα με προίκα.
- Άσε με ήσυχο. - Για τι άλλο θα σου έπαιρνε τόσο χρόνο;
Μου αποκαλύφθηκε αμέσως.
Ξέρεις τι; Μου φαίνεται οτι της άρεσες περισσότερο.
Γιατί να συμβιβαστείς με πέντε χιλιάρικα όταν μπορείς να πάρεις δέκα φορές παραπάνω, σωστά;
Ίσως ξεχνάς... Την έχω δεί. Είναι αλλόκοτη.
- Κάντον να σκάσει. - Μιλάμε είναι πολύ άσχημη.
- Εφιαλτικά άσχημη. Θα ξεράσω... - Άκου σκουλίκι.
Ξέρω τη φάρα σου κακομαθημένο μαμόθρευτο...
Θεέ μου! Με έγλειψε.
- Έντουαρντ. - Τι;
- Μην γλείφεις τον Μαξ. - Συγγνώμη.
Δεν μπορείς να μας κατηγορήσεις που είμαστε λίγο καχύποπτοι.
Ωραία, βρείτε κάποιον άλλο.
Ωραία, δώσε μας πίσω τα λεφτά.
- Αρχίζει. Αρχίζει! Ελάτε! - Περίμενε.
Ωραία, το 'χω. Πιάνο.
Παίζεις πιάνο. Στοιχηματίζω και τη ζωή μου.
Εντάξει, αλλά να θυμάσαι "καλύτερα να μην στοιχηματίζεις"
Έχει άλλο σακάκι;
Και ένα και δύο και ένα...
Σι στο δεξί χέρι.
Όχι, δεξί χέρι!
Τι;
Βλέπεις, το αριστερό χέρι μένει και το δεξί χέρι παίζει το ακόρντο.
- Βλέπεις; - Ναι, ναι. Είναι καλύτερα.
- Είμαι τέρας. - Όχι, όχι δεν είσαι, Πηνελόπη!
Όχι!
Μείνε με τον Μαξ.
- Αγάπη μου, μη... Σε παρακαλώ, μη... - Στο είπα! Στο είπα!
- Όχι, έφυγες. Ήσουν εσύ αυτή τη φορά. - Και μετά στεκόταν εκεί,
και με κοίταζε. Κανείς δεν είχε σταθεί εκεί πριν.
Αν δώσεις μια ευκαιρία στο παιδί να προσαρμοστεί.
Εννοώ, βάλε τον εαυτό σου...
Τι κάνεις; Σου είπα να μείνεις μαζί του.
Δεν σε άκουσα.
- Την πήρες; - Ναι. Ναι, την πήρα.
Την χρειαζόμουν αυτή τη φωτογραφία.
Δεν είναι όπως είπε ο Έντουαρντ οτι είναι. Αφήστε την ήσυχη.
Λέμον;
Ποιός είναι;
- Κλειδώστε την πύλη! - Όχι, όχι μην κλείσετε την πύλη!
Τον έπιασα, τον έπιασα.
- Πηνελόπη; - Μαξ;
Είναι κάτι που πρέπει να σου πω.
- Όχι, είναι κατάσκοπος. - Όχι... ναι.
Είναι κατάσκοπος. Δουλεύει για τον Λέμον, τον δημοσιογράφο που με ανάγκασε να σε θάψω.
- Είπες οτι αποτεφρώθηκα. - Και αυτό επίσης.
Ελπίζω να σε πληρώνανε καλά, γιατί μόλις είπες αντίο σε μια περιουσία.
Περίμενε! Είναι ακόμα ένας απο μας. Θα μπορούσε ακόμα να λύσει την κατάρα.
Μαξ. Ξέρω οτι αυτό το πρόσωπο σε απωθεί...
και δεν θα φανταζόμουν ποτέ οτι θα το δεχόσουν.
- Όχι, Πηνελόπη. - Αλλά δεν είμαι εγώ.
Ο αληθινός εαυτός μου είναι κάπου μέσα και περιμένει να βγεί.
Και εσύ μπορείς να το κάνεις να συμβεί.
Όταν λυθεί η κατάρα, θα είμαι σαν όλους τους άλλους.
Τι θα γίνει αν δεν λυθεί η κατάρα; Κι αν... η κατάρα δεν μπορεί να λυθεί ποτέ;
Τότε θα αυτοκτονήσω. Το υπόσχομαι. Υπόσχομαι οτι θα το κάνω.
Παντρέψου με, Μαξ.
Παντρέψου με.
Δεν μπορώ.
Βγές έξω!
- Είμαι... - Βγές έξω!
Έξω!
Ένιωσα τη βιασύνη απο χιλιάδες χτυποκάρδια.
Η μητέρα μου χρειάστηκε δέκα δεύτερα να...
Αυτό θα κάνουμε...
- Τι πράγμα; Αλήθεια... - Άκουσε με.
Δεν είναι κάτι που δεν έχουμε ξαναπεράσει στο παρελθόν.
Δεν θα εγκαταλείψω ποτέ, γλυκιά μου.
Ποτέ, Πηνελόπη.
Ποτέ, Πηνελόπη!
Και ήξερα με όλη μου την καρδιά, οτι το εννοούσε.
Ποτέ!
Αυτό ήτανε παιδιά. Έρχεται συνέχεια.
Σπαταλήσαμε χρόνο να την προετοιμάσουμε για τη μέρα που τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά,
αλλά ποτέ δεν την προετοιμάσαμε για την μέρα που δεν θα ήταν διαφορετικά.
Ίσως πρέπει να σταματήσουμε τα προξενιά και... και να της δώσουμε ένα κουταβάκι.
Γλυκιά μου; Πηνελόπη εσύ είσαι;
Ναι, μητέρα. Θα φτιάξω λίγο κακάο.
Εντάξει.
Ένα κουταβάκι;
- Τι να πώ; - Τίποτα.
Συγγνώμη που κόλλησες μαζί μου. Συγγνώμη που σε πήρα κάτω μαζί μου.
Ξέρω οτι είμαι η κακιά γέννα. Είμαι η Γουίλχερν. Το ξέρω αυτό.
Η κατάρα είναι πάνω μου. Εγώ είμαι η κατάρα.
Εγώ, είμαι εγώ, εγώ, εγώ.
Γλυκιά μου! Νομίζω οτι και ο πατέρας σου θα ήθελε λίγο κακάο.
Εντάξει, μητέρα.
Και γω θα ήθελα ένα φλυτζάνι.
Πηνελόπη;
- Δραπέτευσε. - Πάμε.
- Θεέ μου, θα με κυνηγήσει. - Έντουαρντ, πρέπει να συνέλθεις.
Γρήγορα!
- Τι κάνεις; - Χρειαζόμαστε βοήθεια.
Ναι, θα ήθελα να καταγγείλω την εξαφάνιση της κόρης μου.
- Τρελάθηκες; Και αν την βρούνε; - Για το όνομα του Θεού, Τζέσικα!
Ξέρεις τι; Δεν μπορώ άλλο. Έλα μαζί μου.
Πρέπει να κατουρήσω και δεν σε αφήνω μόνη με τόσα τηλέφωνα γύρω.
- Παρακαλώ. - Μαμά;
- Μείνετε στη γραμμή, παρακαλώ. - Μαμά;
- Εισερχόμενη κλήση απο την Πηνελόπη... - Ναι, την δεχόμαστε...
- Τελειώνετε με το τηλέφωνο. - Παρακαλώ;
Τι στο διάολο σκεφτόσουνα; Σε είδε κάποιος;
- Όχι... μαμά, όχι. - Ωραία, ωραία. Που είσαι;
- Θα έρθουμε να σε πάρουμε. - Απλά πήρα να σου πω
οτι σε αγαπάω και... αντίο.
Πηνελόπη, μη...
Τουλάχιστον ξέρουμε οτι είναι καλά.
- Ευχαριστώ. - Καλό βράδυ, κυρία.
Γεια... μπορώ να έχω ένα δωμάτιο παρακαλώ;
Δεν υπάρχει πρόβλημα. Το δωμάτιο 8 είναι ελεύθερο.
- Ευχαριστώ. - Δεν θέλεις το δωμάτιο;
Όχι, θέλω το δωμάτιο.
Τότε θα σας πείραζε να ξαναέρθετε εδώ για το check-in;
Ευχαριστώ. Και πώς θα πληρώσετε για το δωμάτιο;
Ευχαριστώ, Τζέσικα.
- Τα ρουθούνια είναι μεγαλύτερα. - Πρέπει να το τυλίξουμε.
Πρέπει να πάει στο εκτυπωτήριο.
Πιο... πιο γουρουνίσια.
Σας ευχαριστώ, κυρία. Κύριοι.
Πως είστε όλοι αυτή την ωραία μέρα;
- Νόμιζα οτι πήγες στο σπίτι. - Πήγα.
Κοιμήθηκα για οκτώ ώρες, έφτιαξα πρωινό στα παιδιά,
αποχαιρέτισα τη γυναίκα,
και σύμφωνα με το κουμπί είναι η σειρά σου.
Είσαι μέσα ή όχι;
Έχει ακόμα μάρκες. Είναι μέσα.
Δώς του λίγο χρόνο. Είναι μέσα. Θα συνέλθει.
Ναι, θα πάρω κι άλλο. Κάντο μεγάλο αυτή τη φορά.
Έχει ακόμα μάρκες. Είναι μέσα.
- Η πρωινή σας εφημερίδα, κυρία. - Σ΄ευχαριστώ, Τζέικ.
Θεέ και κύριε!
- Να πάρει, Έντουαρντ! - Μπαμπά όλοι νομίζουν οτι είμαι τρελός.
Και αυτό σε βοηθάει; Πώς;
Εσύ μου είπες... Νόμιζα οτι αυτό θα αποδείκνυε...
Προσπάθησε να θυμηθείς οτι είμαι ο γιός σου.
Αυτό ακριβώς προσπαθώ να ξεχάσω.
Για αρχή, θα χρειαστώ μια πρόσφατη φωτογραφία.
- Όχι φωτογραφίες. - Καθόλου;
Όχι. Τις έπιασε η φωτιά.
Εντάξει, μια πλήρης περιγραφή.
Καστανά μαλλιά.
Καστανά μάτια.
Μια μοναδική... ευχάριστη προσωπικότητα.
Σκέψου ένα γουρούνι.
- Είναι χοντρό κορίτσι; - Έχει τίποτα απο όλα αυτά σημασία;
Πήγαινε να την βρείς!
Η κόρη μας είναι κάπου εκεί έξω, χαμένη και φοβισμένη.
Δεν μου έδωσες τίποτα για να συνεχίσω.
Όχι φωτογραφίες, όχι φίλους,
...όχι δουλειά, όχι στέκια... - Είναι κάπως έτσι.
- Αλλά χωρίς τα σκυλόδοντα. - Φράνκλιν!
Θέλεις να την βρείς ή όχι;
Χωρίς τα σκυλόδοντα. Τραβάνε σίγουρα την προσοχή.
Εντάξει, ξέρεις τι; Άστο καλύτερα. Πόσο χρωστάμε;
Πού είναι το... Ποιός πήρε το πορτοφόλι μου;
Είναι η κόρη μας. Σας παρακαλώ βοηθήστε μας.
Σας ικετεύω.
Αυτό που προσπαθεί να πει είναι, δώστε μας το κλειδί τώρα!
Λυπάμαι.
Το δωμάτιο είναι στο ονομά μου με τη κάρτα μου.
Ποιός είναι ο καλεσμένος; Εγώ. Αυτό με κάνει εμένα καλεσμένο.
Τουλάχιστον ξέρουμε οτι δεν πεινάει.
Όχι, όχι... όχι οποιοδήποτε γουρούνι.
Πρέπει να σταματήσεις να μιλάς τώρα.
Παρακαλώ;
Ναι, έτσι είναι...
- Πηνελόπη; - Ποιός είναι;
Ήταν η Πηνελόπη στο...
Πούλησε την φωτογραφία της;
Τότε γιατί έκλεισες;
Έντουαρντ, τί τρέχει με σένα; Είχες... ποτέ;
Θεέ μου.
- Πηνελόπη. - Πώς ήξερες οτι ήμουν εγώ;
Το μάντεψα. Έχεις κάτι που θέλεις να μας πουλήσεις;
- Σωστά. - Μπορώ να ρωτήσω γιατί το κάνεις αυτό;
Γιατί σε νιάζει; Σου δίνω ένα φρικιό.
Κανείς δεν μίλησε για φρικιό.
- Άκου, το θέλεις ή όχι; - Βέβαια.
Ναι. Ναι. Ευχαριστώ.
- Κοίτα, γιαγιά, ένα γουρούνι! - Τί ωραία.
Σκυλόδοντα;
Δεν υπάρχουν σκυλόδοντα.
Μάλλον πρέπει να τα κατάπιε ή κάτι τέτοιο...
Έντουαρντ, ξέρεις, σκεφτόμουν.
Ξέρω και ξέρεις και συ. Ίσως αυτό είναι αρκετό.
Λέμον, οι μισοί σ'αυτοί την πόλη, νομίζουν οτι είμαι τρελός.
Πρέπει να τους αποδείξω οτι δεν είμαι.
Λυπάμαι. Πρέπει να το κάνω.
Κυρίες και κύριοι, σας παρουσιάζω το κορίτσι με τη φάτσα γουρουνιού.
Δεν έκανες πλάκα.
- Μπορώ να σου φέρω κάτι; - Μπορώ να έχω μια μπύρα, παρακαλώ;
Βέβαια. Μπορείς να έχεις αυτή.
- Έπρεπε να την πιάσεις. - Ω, συγγνώμη.
Είσαι έτοιμη τώρα;
- Ορίστε. - Ευχαριστώ.
- Υπάρχει κανένα πρόβλημα; - Έχεις καθόλου καλαμάκια;
Βέβαια.
Ορίστε.
Είναι τα μισά απ' ό,τι μου έδωσες. Θα πάρεις τα υπόλοιπα όταν ετοιμαστώ.
- Είμαστε πάτσι. - Όχι, δεν είμαστε.
- Δεν είναι μέρα πληρωμής. - Μου πούλησε τη φωτογραφία η ίδια.
Ναι. Προφανώς είναι εκεί έξω μόνη της, και γιορτάζει την ανεξαρτησία της.
Γεια σου, Τζάκ.
- Τελευταία παράδοση της ημέρας. - Τι κάνεις;
Θέλεις πραγματικά να μάθεις ή απλώς ρωτάς;
Απλά ρωτάω.
Οδηγώ τη βέσπα μου, και αυτός εμφανίστηκε απο το πουθενά και με χτυπάει.
Πετάχτηκα, είμαι στο δρόμο και στέκεται απο πάνω μου και λέει, "Συγγνώμη, δεν σε είδα".
Πώς μπορεί να μην με είδε; Είμαι πάνω σε μια βέσπα με φτερα.
Εννοώ μπορείς να με δεις. Μπορείς να με δείς σωστά;
Τι;
- Ναι. - Βλέπεις; Αυτή μπορεί να με δει.
- Το οφείλεις στον Μπίλυ αυτό. - Ναι, είναι λίγο αργά.
Πρέπει να υπογράψεις εδώ. Ο Μπίλυ μετακόμισε.
- Ναι; Λυπάμαι που το ακούω. - Ναι.
Ναι. Δεν είχαμε καμιά δουλειά μαζί. Ήταν κλειστός τύπος.
Όσοι με κοιτάνε είναι κλειστοί τύποι.
Εκτός και αν είναι τρελοί και γω σταμάτησα να βγαίνω με τρελούς, κατάλαβες;
- Εκτός και αν είναι γραφτό. Σωστά; - Ναι. Σωστά.
- Σωστά; - Σωστά.
Δεν μπορώ να σ'ακούσω μ'αυτό το πράμα που έχεις στο πρόσωπο.
- Τα συνηθισμένα. Κερνάει το μαγαζί. - Ευχαριστώ, Τζακ.
- Είσαι ο καλύτερος. - Εις υγείαν.
Κρύβεσαι απο την αστυνομία ή απλά δεν πέτυχε η πλαστική εγχείρηση;
Δεν πέτυχε η πλαστική.
Σε πειράζει να ρωτήσω πόσο μπορεί να κόστισε αυτό;
- Τίποτα. - Τσάμπα;
Σκεφτόμουν να κάνω και γω κάτι.
Πλαστική στη μύτη;
Ναι, περίπου, αλλά για τα αφτιά μου.
Πετάνε λίγο. Δεν είμαι και σαν την Πηνελόπη, αλλά...
Όχι, έχεις όμορφα αφτιά.
- Είναι όμορφα. - Έχεις μεθύσει;
Έχω μεθύσει.
Τζακ, τι λες για άλλον έναν γύρο για τον φίλο μου τον Σκάρφι;
Έφτασε.
Τί είναι η βέσπα;
Τι είναι η β...; Δεν έχεις ανέβει ποτέ σε βέσπα;
- Σαμ, καιρό είχαμε να τα πούμε. - Κοίτα ποιός γύρισε.
Είδες εδώ γύρω τα παιδιά;
Είναι σε τουρνέ. Παίζουν μαζί με μια μπάντα που υποτίθεται οτι είναι καλή.
- Αλήθεια; Αυτό είναι τέλειο. - Τί σε φέρνει εδώ;
Ξέρεις... απλά κοιτάζω τριγύρω.
Σκεφτόμου οτι είναι καιρός να αρχίσω να παίζω ξανά.
- Ναι; Καλή τύχη τότε. - Ναι.
Κοίτα, Σαμ, δεν θα ρωτούσα καν αν...
Κάνεις πλάκα, έτσι; Μέτα απο όλα αυτά; Φαίνομαι βλάκας δεν είμαι.
Κοίτα, τα θαλάσσωσα. Το ξέρω και λυπάμαι.
Ας πούμε οτι δεν εκτίμησα κάτι καλό όταν το είχα.
- Και τώρα το εκτιμάς; - Τώρα το εκτιμάω.
- Ακόμα έχεις το μαντήλι σου. - Ναι.
Εντάξει, πήδα μέσα.
Ναι! Μότσαρτ!
Ναι. Άκου. Συγγνώμη. Δεν θα ξαναγίνει.
Μη σκοτίζεσαι.
- Κι άλλη κάρτα. - Δεν με νοιάζει. Τι λέει;
- Πήγε για σκι. - Σταμάτα. Δεν με νοιάζει.
- Τσίρκο. - Έχουν περάσει βδομάδες.
Ζωολογικός κήπος.
Πώς γίνεται να τα κάνει όλα αυτά και να μην την είδε κανείς;
- Δεν γίνεται! Να πως! - Δεν μπορεί να είναι μακριά.
Πρέπει να συνεχίσουμε το ψάξιμο.
Μια φορά ο αδερφός μου, έκανε βόλτα με το ποδήλατο
και έπεσε πάνω σε ένα σταθμευμένο αμάξι, και...
Κοίτα! Χελέμπορους Οριεντάλις.
Είναι καταπληκτικά. Ανθίζουν ακόμα και το χειμώνα.
Αυτό είναι τέλειο.
Απλά ξεπετάγονται χωρίς καμιά βοήθεια απο κανένα.
Σαν τον πρώιν μου γκόμενο, αν με καταλαβαίνεις.
Ναι.
- Με καταλαβαίνεις, έτσι; - Ναι.
Αλήθεια;
Δεν βγαίνεις συχνά έξω, έτσι;
Πρέπει να μιλήσουμε.
- Είναι το μαντήλι της! Κοίτα. - Πηνελόπη!
Πηνελόπη!
Όχι, πήγε...
Τέλεια. Είσαι εδώ. Είναι η σειρά σου να αγοράσεις.
Εντάξει, είπα ψέματα. Θα αγοράσω εγώ.
Ω, Θεέ μου!
Κάποιος της τράβηξε το μαντήλι. Δεν μπορεί να αναπνεύσει.
Όχι!
Πηνελόπη!
Δεν τρέχουν.
- Να'τη! - Πηνελόπη, απο δώ!
Είναι αλήθεια οτι ήσουν αλυσοδεμένη στο υπόγειο;
Μην τους δίνεις θάρρος.
- Έχεις κι άλλα μέρη γουρουνιού; - Όχι!
Με τόσο μεγάλη μύτη, μυρίζεις καλύτερα απο όλους εμάς;
Δεν ξέρω. Εσύ θα μου πεις.
- Πηνελόπη! - Άννυ!
- Μαμά, μπορώ να δανειστώ μερικά χρήματα; - Φυσικά και όχι. Μπες στ' αμάξι.
Μετά απο τρείς βδομάδες, ήξερα οτι κάτι έτρεχε.
Οι πλαστικές της μύτης πέρνουν μόνο τόσο πολύ, ξέρεις.
Μαμά, θέλουν να ξέρουν αν με κρατούσες δεμένη στο υπόγειο.
Πήγαινε στο ποδήλατο.
Όχι, φυσικά και όχι.
- Γεια σου, αγάπη μου. - Γεια.
Πηνελόπη, είναι κάτι που θέλεις να πείς στο κοινό;
Eε... Γεια.
Κύριε Βάντερμαν!
Είναι αλήθεια οτι θέλετε να ασκήσετε δίωξη στην Πηνελόπη;
- Πήρα την αναφορά της αστυνομίας. - Ουδέν σχόλιο, παρακαλώ.
Μπορώ να το χειριστώ, μπαμπά. Αυτή η γυναίκα, αυτό το πράγμα, πρέπει να μπεί σε κλουβί.
- Τι κάθαρμα. - Με συγχωρείτε.
- Έχεις τρελαθεί; - Την είδες.
- Είναι τελείως τέρας. - Το κοινό λατρεύει αυτό το κορίτσι.
- Δεν την ξέρουν όπως εγώ. - Είμαστε μια δημόσια εμπορική επιχείρηση.
Αγαπάμε ό,τι αγαπάει και το κοινό. Τό πιασες;
- Δηλαδή, τι λες; - Λέω οτι πρέπει να το διορθώσεις αυτό.
- Δεν ξέρω τι περιμένεις να κάνω. - Απλά διόρθωσέ το!
- Έλα, Πηνελόπη, είσαι στην ομάδα μου! - Εντάξει, αλλά δεν είμαι καλή.
Πηνελόπη!
Έλα.
Έλα, έλα, έλα.
Σου είπα οτι δεν είμαι καλή.
- Γεια. - Γεια.
Τα κατάφερες, έτσι;
Εννοώ...
...φαίνεσαι μια χαρά, αλήθεια ευτυχισμένη.
Ευχαριστώ.
Ναι.
Ξέρεις με εμπνέεις.
Αυτά που έκανες, να βγείς έξω μόνη σου με αυτό τον τρόπο. Δεν είμαι...
- Πρέπει να φύγω. - Ναι, βέβαια.
Απλά...
Πηνελόπη!
Αγάπη μου, πόσο χαίρομαι που σε βρήκα! Πρέπει να γυρίσεις σπίτι αμέσως!
Έχω την πιο ευχάριστη έκπληξη.
- Ειλικρινά πρέπει να γυρίσω πίσω. - Πηνελόπη.
Τι είναι αυτό;
Κοίτα, συγγνώμη που έτρεξα μακριά απο τα αισθήματά μου.
Απο αυτό προσπαθούσες να ξεφύγεις;
Ήμουν σίγουρη οτι προσπαθούσες να ξεφύγεις απο μένα.
- Μόνο απο τα αισθήματά μου για σένα. - Είναι αστείο αυτό;
Πηνελόπη, μην αναγκάσεις το αγόρι να παρακαλέσει...
Κοίταξε αυτό το πρόσωπο. Αυτός μπορεί να λύσει την κατάρα.
Μα τα πράγματα είναι διαφορετικά τώρα.
Είναι ακαταμάχητη.
Γιατί; Επειδή είσαι παντού στις εφημερίδες;
Όχι, επειδή έχω φίλους.
Αυτοί δεν είναι φίλοι, αγάπη μου. Είναι θαυμαστές.
"Το άκουσες; Το γουρούνι μιλάει δέκα γλώσσες. Κοίτα, το γουρούνι παίζει πιάνο".
Είσαι απλά ένα γουρούνι που μιλάει γι'αυτούς τους ανθρώπους.
Ένα γουρούνι που μιλάει.
Ο Έντουαρντ θέλει να σε παντρευτεί.
Θέλεις να πετάξεις τη μια και μοναδική σου ευκαιρία;
Τη μία και μοναδική μας ευκαιρία για κανονική ζωή;
Θα με παντρευτείς Πηνελόπη;
Γεια, Λέμον.
Νόμιζα οτι θα μπορούσες να με βοηθήσεις για την ιστορία του Μαξ Κάμπιον που ετοιμάζω.
Ποιά είναι η ιστορία;
Είναι μια ιστορία για ένοπλη ληστεία.
Ένοπλη ληστεία; Έλα τώρα! Ο Μαξ Κάμπιον;
Ναι. Μόλις μου τηλεφώνησαν. Ομολόγησε ήδη.
Τι;
Σήκωσέ το.
- Είσαι ο δικηγόρος που έστειλε η μητέρα μου; - Έχει γίνει κάποιο λάθος.
- Ήρθα να δω τον Μαξ Κάμπιον. - Ναι, εγώ είμαι ο Μαξ Κάμπιον.
- Όχι, δεν είσαι. - Ναι, είμαι.
- Όχι, Μαξ Κάμπιον. - Δεν είμαι κουφός. Μπορώ να σε ακούσω.
Είμαι ο Μαξ Κάμπιον.
Μα είσαι...
Έχετε έναν Μαξ Κάμπιον που παίζει εδώ σήμερα;
- Αυτός είναι στο τραπέζι πέντε. - Έχετε τον λάθος άνθρωπο.
Εντάξει.
Και ο τύπος που παίζατε μαζί πόκερ;
Ένας μαλλιαρός... μέτριος στα κιλά. Δεν ήξερε πότε να σταματήσει.
Α! Είναι ο Τζόννυ Μάρτιν.
- Ο Τζόννυ Μάρτιν; - Ο Τζόννυ Μάρτιν. Αποτυχημένος.
Γράψτο.
Ήταν καταπληκτικό. Δεν ήταν καταπληκτικό;
- Ναι. - Ναι, καταπληκτικό.
Πρέπει να το ξανακάνουμε.
Τώρα που είμαστε σχεδόν οικογένεια, νομίζω οτι είναι μόνο η αρχή.
- Ναι. Θα φέρω τη λίμο. - Ωράια, ωραία, ωραία.
Μπορώ να έχω το παλτό μου, παρακαλώ;
Φράνκλιν, συνηθίζαμε να πηγαίνουμε στο θέατρο συνέχεια. Γιατί σταματήσαμε;
Επειδή μάλλον είχαμε άσκημη κόρη.
- Αφήστε με να σας βοηθήσω με αυτό, κύριε. - Ευχαριστώ.
- Είναι εκεί πέρα. - Εντάξει, πάμε.
- Μα το παλτό μου! - Δεν πειράζει, θα σου αγοράσουμε ένα άλλο.
Έντουαρντ, τι κάνεις; Τι κάνεις;
- Γεια. - Μαξ.
- Γεια, Πηνελόπη. - Μόλις φεύγαμε.
- Πώς πάει, Έντουαρντ; - Συνέχισε να προχωράς.
Καταλαβαίνω οτι ήταν τραγελαφικό για μια στιγμή, ακόμα και εμετικό.
- Αλλά... Γνωρίζεστε εσείς οι δύο; - Ναι, γνωριζόμαστε.
- Στο Γέιλ, έτσι; - Όχι, πιστεύω οτι ήταν στο Μπέντφορντ...
- Στο Μπέντφορντ... - Σταματήστε! Δεν την έχετε πληγώσει αρκετά;
- Στο μπάνιο. Τώρα. - Έντουαρντ, εγώ...
- Γιατί δεν αφήνεις τον Έντουαρντ να το χειριστεί; - Μα, μητέρα...
- Με αηδιάζεις! - Γιατί;
Της δίνω ακριβώς ό,τι θέλει.
Και δεν βλέπω κανέναν άλλον πρόθυμο να το κάνει αυτό.
- Εκτός αν θέλεις να το κάνεις εσυ. - Δεν είναι αυτό το θέμα.
- Ναι είναι. Αυτό είναι το θέμα!
Κοίτα, αν θέλεις να πας εκεί
και να της πεις οτι ο μόνος άντρας που είναι πρόθυμος να πει "δέχομαι",
ακόμα τρελαίνεται στην ιδέα να την φιλήσει, τότε κάντο,
αλλά δεν είμαι εγώ αυτός που θα πληγωθεί.
Είναι αυτή, σωστά;
Τζόννυ Μάρτιν.
Γιός υδραυλικού, σωστά;
Σου πήρε πολύ χρόνο.
Ειλικρινά με ξεγέλασες.
Φαίνεται σαν να της έκανες χάρη απο την αρχή.
- Το είδες αυτό; - Ωραίο ζευγάρι.
Ναι. Η Πηνελόπη και το τέρας.
Και οι δύο παίρνουν αυτό που θέλουν, σωστά;
Ξέρω τι παίρνει αυτός. Αυτή τι παίρνει;
Παίρνει αυτό που ήθελε όλη της τη ζωή,
...να λυθεί η κατάρα.
Δεν το πιστεύεις ειλικρινά αυτό, έτσι;
- Έτσι; - Όχι.
Τί στο διάολο κυνηγάς όλα αυτά τα χρόνια;
Δεν ξέρω. Ένα πληγωμένο εγώ και ένα χαμένο μάτι, υποθέτω.
Δεν είναι πολύ αργά να σταματήσουμε τον Έντουαρντ.
Αυτό θέλει και αυτή.
Περίμενε. Αν το να παντρευτεί είναι αυτό που χρειάζεται για να λυθεί η κατάρα...
γιατί δεν το κάνεις εσύ;
- Ξεχνάς, φίλε. Δεν είμαι ο Μαξ. - Και λοιπόν;
"Κάποιος απο το είδος τους". Εγώ δεν είμαι.
Εδώ! Σου κράτησα θέση! Είναι καθαρή.
Άννυ, είσαι μια χαρά.
- Οι γάμοι είναι ωραίοι, έτσι δεν είναι; - Ναι. Όταν είναι κάποιου άλλου.
Ναι.
Και ο Έντουαρντ φαίνεται μια χαρά.
Μαμά, νομίζω οτι θα ξεράσω.
Απλά θυμήσου, σε μερικά λεπτά απο τώρα, η κατάρα θα έχει λυθεί.
Δεν υπάρχει κατάρα. Η μόνη κατάρα εδώ είμαι εγώ.
- Τζέσικα, σε θέλω για λίγο. - Τι συμβαίνει;
- Για αρχή... - Εσύ φταίς που έχασες το μάτι σου.
- Τώρα τι; - Απλά ήθελα να ζητήσω συγγνώμη.
Δεν γίνεται δεκτή η συγγνώμη σου.
Τι; Έχω να πάω σε ένα γάμο.
Απο δώ ο Τζόννυ Μάρτιν.
- Σου είπα να μην επισπεύσεις την διαδικασία. - Αυτό δεν αλλάζει κάτι.
Πως μπορείς και το λες αυτό; Οχι μόνο ο Έντουαρντ ήταν μέρος...
Όπως είχες πει και συ, είναι ένας απο μας.
Εντάξει. Και ο Μαξ ή Τζόννυ όπως στο διάολο τον λένε;
- Τι; - Δεν νομίζεις οτι η Πηνελόπη πρέπει να ξέρει;
- Ότι είπε ψέματα για όλα; - Οτι δεν έχει τη δύναμη να λύσει την κατάρα.
Γιατί πρέπει να το ξέρει αυτό;
Δεν το βλέπεις; Ίσως ήταν ο μόνος λόγος που είπε όχι.
Δεν το ξέρω αυτό. Ούτε εσυ το ξέρεις.
Αλλά αν είναι αλήθεια, ο Θεός να τον έχει καλά, έκανε το σωστό.
- Να πάρει, Τζέσικα, απλά δεν... - Άστο ήσυχο.
Είμαι αγχωμένη. Όχι οτι δεν χαίρομαι γι'αυτήν.
Ειλικρινά χαίρομαι γι'αυτήν. Χαίρεσαι γι'αυτήν, σωστά;
Αν χαίρεται αυτή, χαίρομαι και γω.
- Μαμά, αισθάνομαι ηλίθια. - Δεν φαίνεσαι ηλίθια.
Φαίνεσαι...
Δεν φαίνεσαι ηλίθια.
Δέχεσαι, Έντουαρντ Βάντερμαρ
την Πηνελόπη Γουίλχερν, για γυναίκα σου,
να την προσέχεις,
στην φτώχεια και στα πλούτη,
στην υγεία και στην αρρώστια,
να την αγαπάς και να την φροντίζεις,
μέχρι να σας χωρίσει ο θάνατος;
Δέχομαι.
Και συ, Πηνελόπη Γουίλχερν,
δέχεσαι τον Έντουαρντ Βάντερμαν τον τρίτο
για άντρα σου,
να τον προσέχεις,
στα καλύτερα και στα χειρότερα,
στην φτώχεια και στα πλούτη,
στην αρρώστια και στην υγεία,
να τον αγαπάς και να τον προσέχεις,
μέχρι να σας χωρίσει ο θάνατος;
Πηνελόπη;
Όχι.
Όχι!
Μην κουνηθεί κανείς! Είναι μια χαρά! Πηνελόπη, περίμενε!
- Κοίταξέ με. - Τί συμβαίνει γλυκιά μου;
- Όχι, κοίταξέ με. - Τι; Δεν καταλαβαίνω! Τι εννοείς;
Συγγνώμη.
Πηνελόπη, δεν είναι αργά.
- Φύγε, μητέρα! - Γλυκιά μου, απλά σκέψου τι κάνεις.
Αυτή είναι η στιγμή που περιμέναμε τόσο καιρό.
Είπα φύγε!
Γλυκιά μου, σε παρακαλώ!
Είμαστε ενα λεπτό μακριά απο μια καινούρια ζωή.
- Απο τον καινούριο εαυτό σου! - Μα δεν θέλω καινούριο εαυτό, μητέρα!
Γλυκιά μου, σε παρακαλώ!
Μου αρέσει έτσι όπως είμαι!
Πηνελόπη;
Μαμά;
Η κατάρα ήταν απλή.
Ένας από το είδος μας.
Είχα την δύναμη εξ'αρχής.
Δεν πρόκειται να ξαναφυτρώσει.
- Τι σε κάνει να πιστεύεις οτι εγώ... - Μου λείπει και μένα.
Και μετά θυμήθηκα οτι είσαι ακόμα εσύ.
Ω, Πηνελόπη...
"Ένας απο το είδος μας" Απλά υπέθεσα...
- Όλοι έτσι νομίζαμε, μητέρα. - Όχι, γλυκιά μου.
Όχι. Δεν βλέπεις; Θα μπορούσα να έχω λύσει την κατάρα χρόνια πριν
αν απλά έκανα τη δουλειά μου σαν μητέρα, και αν σε αγαπούσα σαν δικό μου παιδί.
Δεν το ήξερες. Δεν το ήξερες.
Μπαμπά.
Ω, κοίτα.
Ξέρεις, αγάπη μου, με την καρωτιδική αρτηρία να λείπει,
ένα μικρό φτιασιματάκι εδώ, θα ήταν πολύ γλυκό.
Κοίταξέ το. Τι;
Έχεις τρελαθεί.
Είναι λάθος για μια γυναίκα να θέλει να φαίνεται τέλεια;
Δεν είναι κακό αυτό...
Τι; Είμαι η μητέρα της. Αυτά κάνουν οι μητέρες με τις κόρες τους!
Μιλάνε για το πως θα γίνουνε πιο όμορφες.
Ένιωθα θλίψη για την μητέρα μου, εκείνη τη μέρα...
Τώρα είμαι εγώ ο κακός!
Είχε να αντιμετωπίσει τόσες αλλαγές εκείνη τη μέρα.
Είχα ετοιμαστεί να φύγω και μετά απο 25 χρόνια με την οικογένεια...
Τζέικ, τι κάνεις; Τζέικ, σου μιλάω. Τζέικ;
Και γιατί έχεις αυτή την τσάντα; Τζέικ! Μην γίνεσαι αγενής!
Μου γυρίζεις την πλάτη όταν σου μιλάω. Τυγχάνει να είμαι...
Φαίνεται ότι ο Τζέικ είχε τα δικά του μυστικά.
Τι συνέβη;
Και υποθέσαμε ότι θα ήτανε καλύτερα αν η μητέρα σωπούσε για λίγο.
Ορίστε, ορίστε, τώρα.
Αλλά είχα τις δικές μου αλλαγές να αντιμετωπίσω,
και όταν έχασα το πρόσωπο, που προκάλεσε τόσες φασαρίες...
... ο κόσμος προχώρησε,
... και γω αποφάσισα να βρώ τον δρόμο μου,
...να ακολουθώ πάντα την καρδιά μου. - Το φυτό μου άνθισε!
Και βρήκα και Χελέμπορους Οριεντάλις!
Και μετά ήρθαν οι απόκριες.
Αλλάξτε και μαζευτείτε μπροστά στην πόρτα, όσο πιο γρήγορα γίνεται.
Έι! Ει! Μην τσακώνεστε.
- Άφησε την, είναι η μάσκα μου! - Κορίτσια, παρακαλώ!
Αλλά ήξερε οτι θα γινόμουν η Πηνελόπη.
Εντάξει, κορίτσια, πρέπει να βγείτε έξω με την υπόλοιπη τάξη.
Πηγαίνετε και μπείτε στη γραμμή. Ετοιμαστείτε. Άντε.
Άλις; Γλυκιά μου, τι συμβαίνει;
Όλοι έχουν ντυθεί Πηνελόπη και 'γώ έχω αυτό το ηλίθιο κοστούμι!
Ειλικρινά σε βρίσκω πολύ αναζωογονητική!
Έλα γλυκιά μου. Μείνε μαζί μου και θα το περάσουμε παρέα αυτό.
Δώρο ή ζαβολιά;
Γεια.
- Αυτά είναι τα αγαπημένα μου. - Τζες!
- Πρέπει να το δείς αυτό. - Είναι πολύ υπερβολικό;
Και τότε η Γουάντα δεν μπορούσε να κρατήσει άλλο το μυστικό.
Είσαι παντού. Δεν σε κάνει να φρικάρεις αυτό;
- Εντάξει, 357. - Εκεί είναι.
Περίμενε.
Τι;
Είναι καταπληκτικό να βλέπω τον παλιό σου εαυτό.
- Εντάξει, πάμε. - Εντάξει, πάμε.
Μπορείς να το κάνεις. Είσαι έτοιμη;
Γεια. Εγώ...
Πρέπει να κατουρίσει. Έχετε μπάνιο; Πάω να φέρω λίγο πάντς.
Όχι!
Ναι. Ναι. Βέβαια. Είναι εντάξει. Έλα μέσα.
Φαίνεται καλό το πάρτυ.
- Γιατί δεν είσαι στο πάρτυ; - Πρέπει να πακετάρω.
Μεκατομίζεις;
Βρήκα δουλειά εκτός πόλης. Μου φάνηκε καλό να ξεφύγω λίγο.
Μακριά απο τον κόσμο;
Ναι, τον κόσμο και τα τραπέζια του πόκερ.
Είσαι τζογαδόρος;
Πρώην. Αποφεύγω τον πειρασμό.
Αυτό είναι καλό.
Μπράβο σου.
Εγώ... είχα έναν φίλο παλιά που... του άρεσε να τζογάρει.
Τουλάχιστον είχα ακούσει οτι του άρεσε να τζογάρει.
Και έπρεπε να μείνει μακριά απο...
Βγάλε τη μάσκα.
Τι;
Συγγνώμη.
Όλες τις απόκριες πέφτω πάνω σε... κάποιον που ήξερα παλιά.
Συγγνώμη. Είναι γελοίο.
Αυτός ο κάποιος, σήμαινε πολλά για σένα;
Ναι.
Τι έγινε;
Δεν μπορούσα να της δώσω αυτό που ήθελε.
Τι ήθελε;
Να ελευθερωθεί.
Μου είπες ψέματα! Μάντεψα οτι ήταν το πιάνο και μου έιπες...
- Πηνελόπη, λυπάμαι. - Το ξέρω.
Δεν έχω τη δύναμη να λυσω την κατάρα.
Δεν πειράζει. Φαίνεται οτι το έκανα εγώ.
Εγώ είμαι, Μαξ.
Με λένε Τζόννυ.
Το ξέρω. Τζόννυ.
Είμαι ακόμα εγώ.
Να 'μαστε λοιπόν.
Και ζήσαμε καλά και αυτοί καλύτερα.
Ζήσαμε καλά τουλάχιστον για τώρα.
Δεν το πιασα. Τι σημαίνει;
Τι νομίζεις οτι σημαίνει;
Οι πλούσιοι είναι χάλια!
Πάντα η μητέρα φταίει.
Δεν είναι η δύναμη της κατάρας, είναι η δύναμη που της δίνεις εσύ.
Πολύ καλά, Μπίλυ.
Μετά το διάλλειμα, θα πάμε να ανακαλύψουμε, και να δούμε τι μπορείτε να μαζέψετε.
Μείνετε μαζί.
Ανέβα.
- Έτοιμος; - Όχι αρκετά ψηλά.
Ψηλότερα; Ναι!
Μετάφραση: azourida.
Συγχρονισμός: MrLifestyles